Duurzame kringloopvarkens

woensdag, 12 mei 2010 11:00

De verkiezingcampagne is in alle hevigheid losgebarsten. In deze strijd willen velen een mening over alles hebben. Emotie wint daarbij meestal van het verstand.

Natuurlijke wetmatigheden
Helaas kun je voor wat betreft de landbouw geen bestendige lijn ontdekken. De één is ons liever kwijt dan rijk, de ander vindt dat we meer waardering verdienen als voedselproducenten. Na jarenlang alleen maar nieuwe regels verzinnen, gaat minister Verburg in verkiezingstijd er zowaar een aantal schrappen. Aanscherpen van oppervlaktenormen, ten opzichte van buurlanden met ruim 30%, had ons ook zeker de das omgedaan. Er bestaat altijd nog een natuurlijke wetmatigheid dat wanneer je bijna stikt, men de touwen wat laat vieren. Grijp dan als boer snel die hap lucht, wanneer het weer wat voor de wind gaat, worden de touwen immers net zo snel weer aangetrokken.

Voedsel onder kostprijs is laakbaar
Het volledig uitgekauwde begrip duurzaamheid doet het bij politici nog erg goed. Voor mij begint duurzaamheid allereerst met een financiële paragraaf. Alle idealen ten spijt, zonder een economische onderbouwing is duurzaamheid gedoemd te mislukken en kun je deze beter in de kiem smoren. Op vrijwel alle landbouwsectoren is door onderbetaling al zo’n zware hypotheek gelegd, dat voedselprijzen eerst structureel omhoog moeten, alvorens extra eisen te kunnen stellen. Een ieder die voedsel onder kostprijs aanprijst is laakbaar, zo niet crimineel gedrag te verwijten. Hier moet de politiek een veel standvastiger oordeel over vormen. Helaas komt dit te kort bij de eigen winkelwagen en wordt het daarom gemakshalve genegeerd. Wat mij betreft is het “name and shame”, kiloknallers als hamlappen voor drie tot vier euro kan gewoon niet.

Kringloopvarkens verdienen respect
Voor een bedrijfstak en haar ondernemers is het altijd campagnestrijd. Zeker als Nederlandse landbouw blijven we op dit punt in gebreke. We roepen wel veel, maar hebben zelf ook boter op ons hoofd. Neem nou onze varkens en koeien, kringloopdieren bij uitstek. Wat er ingaat is grotendeels ongeschikt voor menselijke consumptie. Wat er uitkomt zijn de meest hoogwaardige producten als vlees en melk. We dragen dit absoluut onvoldoende uit naar de maatschappij, die ons tolereert zolang een gevulde winkelmand maar niet teveel kost. We zijn beter in stammenstrijd in belangenbehartiging en stellen het boerenbelang lang niet altijd centraal. In de vorige column heb ik de boer als troef nog alle lof toegezongen. Onze kringloopvarkens verdienen echter de eerste prijs voor duurzaamheid. Wat mij betreft krijgen ze een staande ovatie en dwingen ze daarmee het respect af hetgeen ze verdienen.
 

Laatst aangepast op donderdag, 10 juni 2010 20:39