De boerenlogica van Veerman

zondag, 18 april 2010 14:07

Samenwerken of samen ten onder gaan. De twee enige keuzes voor de varkenshouderij volgens Cees Veerman. Weerbarstige boerenlogica.

Varkenshouder aan zet
Het mag duidelijk zijn dat ik het volledig met Veerman eens ben. Ondernemers in elke minimaliserende sector zoeken elkaar vanzelf op. Zeker als deze minimalisering zowel geldt voor het aantal boeren, alsook voor de inkomens van de blijvers. In de varkenshouderij is het individuele strijderschap bijkans groter dan die van de Jihad. Kennelijk moeten er nog veel sneuvelen voordat de samenwerking gezocht wordt. Varkenshouders zullen zelf de initiatieven hiertoe moeten nemen. Wachten op het bedrijfsleven heeft geen zin, mensen die er werken zijn van goede wil, maar voelen de pijn niet persoonlijk. Zij genereren over het algemeen stevige winsten en dan voel je minder de noodzaak om ketengericht te denken. Bovendien is het voor het bedrijfsleven zelfs veel rendabeler om fors minder klanten te hebben, wanneer het aantal varkens maar minimaal gelijk blijft.

Emoties overheersen
Volgens Veerman moet het gezeur over organisaties en belangenbehartiging ook maar eens afgelopen zijn. Nou valt volgens mij de laatste jaren de strijd tussen NVV en LTO nog wel mee, maar dat zou je uiteraard ook als een kans kunnen zien. Feit is dat we ons slecht weten te verkopen naar onze afnemers en dat we liever de maatschappij bekritiseren als niet ter zake kundig. De Denen worden erom geroemd, technisch zeker niet beter dan ons Nederlanders, hun marketing strategie is echter vele malen sterker. Burgers hoeven niet ter zake kundig te zijn en zijn zelfs matig geïnteresseerd in hetgeen de sector doet. Emoties overheersen en de media speelt hierin een belangrijke rol. Natuurlijk moet je binnen de sector mensen hebben die alle cijfertjes kunnen dromen, daaraan heeft de varkenshouderij echter geen gebrek. Het verhaal verkopen is wat anders, daar zijn we niet zo erg goed in.

Boerenverstand
Mijn boerenverstand zegt wel dat de media zoveel bagger over ons heen stort, dat het steeds minder aankomt bij de burger. Het vertrouwen is ook beschaamd, de wereld had immers al lang moeten zijn vergaan aan zure regen, ozongaten en andere ellende. Zo we de man met de voet tussen de deur, die de ondergang van de wereld aankondigde al nooit geloofden, wordt er ook steeds meer openlijk getwijfeld aan allerlei wetenschappers. De uitzendingen van Zembla gaan vervelen en leiden tot meer Kamervragen dan bevolkingsvragen. Het boerenverstand zegt dat we er elke tien jaar een jaar levensverwachting bij mogen tekenen, dat strookt niet met de gepresenteerde plagen die ons moeten teisteren. Deze constatering brengt ons echter geen hogere inkomens. Rendement, samenwerking, waardering, emotie, boerenverstand en varkenshouderij, hoe gieten we dit in het vat ?
 

Laatst aangepast op woensdag, 12 mei 2010 11:19